سجادی عزیز برفت

بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران

قریب ساعت ۹ دیشب بود که با صدای تلفن نام آقای مرعشی بر صفحه موبایلم نمایان شد. صدایش نشاط همیشگی را نداشت و با احتیاط صحبت می کرد که بالاخره همراه با گریه ای بلند خبر جانکاه و دشوار در گذشت یار دیرین و همکار همیشگی ام آقای ابوالفضل سجادی مدیر عامل کرمان خودرو را شنیدم. مبهوت ماندم که چه کنم؟ مادرم با توجه به آشنائی با آقای سجادی و اشرافی که بر روابط دیرینه ما داشت سعی می کرد با گفتگوآرامشم دهد. کمر درد که از چند روز قبل آزارم می داد و امید داشتم برای چند روز آینده که در سفر مکه و مدینه باید مادرم را همراهی کنم بهبود یابد، اما بااین خبر کمر دردم شدت گرفت و تا صبح خواب از چشمانم برفت. تلفنی با دوستان تماس گرفتم و از جزئیات واقعه  که در بم (ارگ جدید) اتفاق افتاده بود با خبر شدم.

در گذشت آقای سجادی خبر سنگینی بود که شنیدم او نه فقط همکار بلکه دوستی صمیمی ومشوقی گرامی بود. از او پندها آموخته ام. او انسانی ،متقی ،متعهد، مسئول، متواضع، ساده زیست، متوکل، استوار، وارسته، قدرشناس و بزرگواربود. او در دشواری ها و مشکلات همیشه مرهمی شفابخش بود. آقای سجادی شعوری والا، فکری وسیع و نظری بلند داشت. فکر عمیق و دیدگاه ژرف نگر او در عمران کیش نیز کارساز بود. مجموعه های بزرگ و کم نظیر کرمان خودرو که با نام "سجادی" پایدار وماندگار خواهند ماند حاصل اندیشه امیدوارانه، صبوری، تلاش عاشقانه و دلسوزانه و بی ریای اوست. او زیبا می اندیشید و با ظرافت و بینشی غیر قابل توصیف عمل می کرد.
تحمل فقدان او برای اینجانب و دوستانش بسیار دشوار است. ولی خداوند بزرگ چنین اراده کرد که یار دیرین و عزیزی که همیشه درکارها مشوقمان و در سختیها پشتیبانمان بود چنین زود از میان ما برود.
پروردگارا به رضا و خواسته توتسلیم هستیم، اما به ما صبوری بده که نبودنش را تاب بیاوریم.
خداوندا به مادر، همسر، فرزندان، برادر و خواهرانش درد این مصیبت را قابل تحمل کن.

محمد رضا یزدان پناه تهران ١١ فروردین ١٣٨٨